Nieuws

Boekpresentatie: Aantekeningen bij een moord (Peter Vermeersch)

Begin september verschijnt Peter Vermeersch' tweede boek: Aantekeningen bij een moord.
Het boek is het spannende verslag van een moordproces en de persoonlijke zoektocht van de auteur naar wat daderschap, rechtvaardigheid, herstel en straf in dergelijke context betekenen.

Doorheen de voorbije jaren kwam Peter nauw in contact met het werk van Moderator en de herstelrechtelijke visie. We zijn dan ook verheugd zijn werk in het licht te plaatsen!

Op donderdag 5 september stelt Peter het boek voor in Museum M te Leuven (ism BoekarestM. M van Museum Leuven en De Bezige Bij). Wie erbij wil zijn, kan dat gratis. Graag even je aanwezigheid bevestigen op info@boekarestleuven.be

Het boek gaat over de ervaringen van Peter Vermeersch, die werd opgeroepen als jurylid bij een Belgische moordzaak. Vermeersch reflecteert op het gebruik van een volksjury en op de strafpraktijk en dader- en slachtofferschap. Het 'herstelrecht', een praktijk waarbij daders, slachtoffers en nabestaanden met elkaar in gesprek gaan om het verwerkingsproces te bevorderen, speelt hierbij een belangrijke rol.

Op een ochtend ontvangt Peter Vermeersch een brief waarin hij opgeroepen wordt zitting te nemen in een volksjury; het Belgische rechtssysteem kent de juryrechtspraak, al wordt er lang niet altijd gebruik van gemaakt. De aanklacht tegen de beschuldigde jongeman is roofmoord. Voor hij het weet zit Vermeersch in het hart van het enorme Paleis van Justitie in Brussel. Samen met de andere juryleden krijgt hij te maken met vragen over de ware toedracht van de moord, met de rituelen van het recht en met een verdachte als een schuw dier. Hoe voelt het slachtoffer te zijn, of nabestaande? Wat doe je iemand aan als je hem straft? Helpt het? 'Aantekeningen bij een moord' geeft aan de hand van een concrete moord en een rechtszaak een indringende blik op geweld en rechtspraak. Het is, naast een persoonlijk verslag, ook een zoektocht naar vormen van rechtvaardig en troostend rechtsherstel in onze tijd.

Eerder verscheen van Vermeersch' hand: Ex. Over een land dat zoek is, dat werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs, de Bob den Uylprijs, de Gouden Uil en de E. du Perronprijs. In 2016 won hij de Prijs Letterkunde van de Provincie West-Vlaanderen.

Uitnodiging om samen inhoud te geven aan de trefdag van 21.11.2019

Beste burger, professional, organisatie, netwerk, overheid, ...

 

Dit schrijven is een uitnodiging aan u en u en u. Een uitnodiging om samen te komen, om te inspireren, om elkaar te versterken. Om te ontmoeten en te verbinden, wel ja, het woord is eruit.

Moderator probeert sinds haar oprichting (zoals u misschien gemerkt heeft, een dikke 20 jaar geleden) met vallen en opstaan, soms te beschermend, soms misschien te overtuigd, ruimte te maken voor ontmoeting over Justitiële structuren en Welzijns-grenzen heen (of vice versa: u kiest). Vaak in functie van ons herstelrechtelijk discours. Mensen, die het moeilijk hebben, kansen geven, betrekken, erkennen, ondersteunen, samenbrengen, systemen uitdagen om uit de dagelijkse routine en de eigen kaders te treden, linken te maken naar anderen. Met vallen en opstaan, maar steeds vanuit een gedeelde drive.

 

Het dagelijks voorbijflitsend, te vaak polariserend, eigen verantwoordelijkheid afschuivend maatschappelijk discours daagt ons uit om na te denken hoe we hier een hoorbaar alternatief naast kunnen leggen. En hoe we elkaar daarin kunnen versterken?

En daar nodigen we u, beste burger, professional, organisatie, netwerk, overheid, ... graag voor uit.

We blijven immers nog te vaak op ons eigen eiland zitten, missen kansen om de samenleving te betrekken. Er bestaan zoveel mooie projecten, ideeën, organisaties, die vanuit eenzelfde drive met een gelijkaardig doel (misschien met andere woorden en specifiekere klemtonen) dagelijks het beste geven van zichzelf, en toch vaak te alleen blijven staan om echt verandering te brengen. Vele druppels, te weinig rivier.

 

En daarom dus dit aanbod: Reeds vele jaren organiseert Moderator in de week van 20 november een trefdag, meestal opgebouwd rond een specifiek thema, met een uitnodiging naar geïnteresseerden om zich hierbij aan te haken. Te ontmoeten, te treffen, te verbinden, te inspireren.

 

Laten we dit jaar, op 21 november 2019 daarom samen een trefdag organiseren. Een ontmoetingsdag, een verbindingsdag. Wij zorgen voor een plek en de organisatie, jullie zorgen mee voor het programma. Heb je zin om er mee je schouders onder te zetten, heb je zelf iets te vertellen, of heb je een breed netwerk, heb je zelf een inspirerend participatief samenlevingsproject, of heb je een geweldig idee waar je graag met anderen van gedachten over wil wisselen? Heb je een fantastische film gezien rond een thema dat linkt aan ons herstelrechtelijk verhaal, die iedereen moet kennen of vertel je graag iets over een boek dat je gelezen hebt, dat een inspiratiebron was voor hoe je (met jouw organisatie/netwerk/...) aan samenlevingsopbouw doet, alles kan,...

 

Contacteer me, voor 15 september 2019, op pieter.verbeeck@moderator.be. En samen bekijken we wat mogelijk is! Grijp je kans!

 

Pieter Verbeeck (Lid van het coördinatieteam van Moderator vzw en communicatieverantwoordelijke)

Save the date: TREFDAG 2019: 21 november 2019

OPROEP: Samenspraak: gespreksgroepen met verkeersslachtoffers en veroorzakers, die niet bij hetzelfde ongeval betrokken zijn

In september en oktober komt zowel in Gent als in Brugge een gespreksgroep samen waarin verkeersslachtoffers en veroorzakers, die niet bij hetzelfde ongeval betrokken zijn, met elkaar kunnen spreken over wat hen overkomen is.
En jij kan deelnemen!
Meer info en inschrijven via www.moderator.be/samenspraak-verkeer

Johny vertelt alvast waarom hij in gesprek wil gaan met andere betrokkenen, bekijk het filmpje hier.

20 jaar Moderator: Beschouwingen van een oude veldveteraan

Dirk Dufraing

 

In retrospectief… het prille begin

Twintig jaar geleden werkte ik als penitentiair beambte in de gevangenis van Hoogstraten. Einde 1996 was ik daar mijn loopbaan in het justitiële werkveld begonnen. Na een paar maanden werd ik, omwille van mijn verleden met boeken, door de directeur gevraagd om voor een nieuwe infobrochure een tekst te schrijven over de geschiedenis van het Gelmelslot, dat sinds de eerste helft van de 19de eeuw dienst deed als bedelaarsoord en later werd omgevormd tot een penitentiair schoolcentrum.
Zodoende bracht ik een groot deel van mijn dagen toen door in het archief van de stad Hoogstraten, en schreef ik in Wordperfect op mijn eigen ouwe vertrouwde Toshiba laptop het gevraagde stuk. In de gevangenis waren er toentertijd al wel PC’s op bepaalde diensten, maar ik was niet vertrouwd met Windows, en had geen enkele notie van Word.
Eens die klus geklaard, kreeg ik een nieuwe opdracht. De gevangenisdirectie had een rapport ontvangen van de Vlaamse Federatie van Forensisch Welzijnswerk, ‘Van boekerij tot gevangenisbibliotheek’, geschreven door ene Marianne Regelbrugge en Rika Jacobs, mij toen totaal niet bekend, en latere collega’s zoals zou blijken. De gevangenisbibliotheek lag al jaren op apegapen, ik nam dit document door, bracht hiervan verslag uit en kreeg vervolgens de vraag om hiervoor een projectaanvraag te schrijven die aan het Directoraat-generaal van het Gevangeniswezen (thans Penitentiaire Inrichtingen) zou worden voorgelegd.
Nog nooit eerder had ik ‘een projectaanvraag inclusief kostenraming’ opgemaakt of geschreven, maar desalniettemin ging ik weer aan de slag op mijn ouwe laptop, en enige tijd later was mijn werkstuk klaar, mèt kostenraming waarin o.a. een prijsbestek voor brandvertragende gordijnen en vast tapijt. Dat laatste was niet mijn idee, maar van de adjunct-directeur van de Rekendienst die nogal op zijn strepen stond. Volgens mij was dat niet zo slim, maar ik had er ook geen problemen mee. Als die bibliotheek er maar kwam.
En die kwam er. De aanvraag werd goedgekeurd, er werden ‘middelen’ toegekend, ik kreeg vervolgens de opdracht de onbestaande bibliotheekwerking weer op te starten met behulp van een hiervoor vrijgestelde gedetineerde, en anderhalf jaar later lagen er op de secties exemplaren van de catalogus ‘Bibcat 98’, gemaakt in Access. Het had me nogal wat moeite gekost om de basisprincipes hiervan onder de knie te krijgen, maar moeilijk gaat ook, had ik van huis uit ingeprent gekregen. Gedetineerden hadden op dat ogenblik dan nog wel geen vrije toegang tot wat een open bibliotheek had moeten zijn, het grotendeels uit afvoer van Openbare Bibliotheken bestaande boekenbestand was hopeloos verouderd, maar er konden weer boeken worden ontleend, en er werd opnieuw flink gelezen. Omdat gedetineerden vooral non-fictie en recent verschenen literatuur wilden lezen… wat dus niet in het eigen aanbod zat… zorgde ik ervoor dat ze onrechtstreeks toch toegang hadden tot het aanbod van de plaatselijke Openbare Bibliotheek. Om de paar weken ging ik daar eigenhandig de... lees verder